Επιστημονικές έρευνες τις τελευταίες δυο δεκαετίες έχουν επιβεβαιώσει ότι οι πληθυσμοί οι οποίοι προσλαμβάνουν τη διαιτητική πρωτεΐνη κυρίως από φυτικές πηγές (σόγια, όσπρια, ξηροί καρποί,φρούτα και λαχανικά) εμφανίζουν γενικά χαμηλότερα επίπεδα χοληστερόλης σε σχέση με πληθυσμούς που βασίζουν τη διαιτητική πρόσληψη πρωτεΐνης σε ζωικές πηγές (κρέας, πουλερικά, θαλασσινά). Πρόσφατες επιστημονικές μελέτες έδειξαν ότι σε άτομα που πρόσθεσαν την πρωτεΐνη σόγιας στη διατροφή τους, τα επίπεδα της ολικής και της κακής LDL χοληστερόλης μειώθηκαν.
Η πρώτη πληθυσμιακή ομάδα, φαίνεται να εμφανίζει χαμηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων,αθηροσκλήρωσης και αρτηριακής υπέρτασης. Μελέτες που αφορούσαν τη σόγια και την επίδραση της κατανάλωσής της στα επίπεδα χοληστερόλης του αίματος έγιναν σε πειραματόζωα, αλλά σύντομα πραγματοποιήθηκαν και σε ανθρώπους, καθώς η σόγια είναι ασφαλές τρόφιμο και σχετικά φθηνό.
Σε μια μελέτη οι συμμετέχοντες παρουσίασαν μείωση των επιπέδων της χοληστερόλης ορού, της τάξεως του 21% μετά από τρεις μόλις εβδομάδες, όπου η πρωτεΐνη σόγιας αντικατέστησε τη ζωική πρωτεΐνη στο διαιτολόγιο. Φυσικά και χρειάζονται περισσότερες μελέτες επιβεβαίωσης της ευεργετικής επίδρασης της υποκατάστασης της ζωικής πρωτεΐνης από πρωτεΐνη σόγιας στο διαιτολόγιό μας, ωστόσο η προοπτική της αποφυγής φαρμακευτικής αγωγής για την καταπολέμηση της υπερχολιστερολαιμίας φαίνεται πολύ ενδιαφέρουσα.
Επίσης οι άνδρες παρουσιάζουν πολύ υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων, ωστόσο τα τελευταία χρόνια μελέτες δείχνουν ότι στις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση οι πιθανότητες εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων πολλαπλασιάζονται, κυρίως λόγω της μειωμένης παραγωγής οιστρογόνων. Η αύξηση της πρόσληψης σόγιας και η συνοδός μείωση της κατανάλωσης κρεατικών και ειδικά του χοιρινού και του μοσχαρίσιου κρέατος συστήνεται λοιπόν προληπτικά τόσο σε άνδρες όσο και σε γυναίκες μετεμμηνοπαυσιακά, ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος εμφάνισης αυξημένων επιπέδων χοληστερόλης.
Ωστόσο, πρέπει να σημειώσουμε ότι η αφαίρεση της ζωικής πρωτεΐνης από τη διατροφή μπορεί να επιφέρει σημαντική μείωση στον προσλαμβανόμενο σίδηρο, συνεπώς ένα συμπλήρωμα σιδήρου πιθανώς να είναι ωφέλιμο σε κάθε περίπτωση.